сбоить
/[zbɐˈitʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to fail, to misfunction
Etymology
сбой (sboj) + -ить (-itʹ).
Forms
- сбои́тьcanonical • imperfective
- sboítʹromanization
- сбои́тьimperfective • infinitive
- сбоя́щийactive • participle • present
- сбои́вшийactive • participle • past
- -participle • passive • present
- -participle • passive • past
- сбоя́adverbial • participle • present
- сбои́вadverbial • participle • past
- сбои́вшиadverbial • participle • past
- сбою́first-person • present • singular
- бу́ду сбои́тьfirst-person • future • singular
- сбои́шьpresent • second-person • singular
- бу́дешь сбои́тьfuture • second-person • singular
- сбои́тpresent • singular • third-person
- бу́дет сбои́тьfuture • singular • third-person
- сбои́мfirst-person • plural • present
- бу́дем сбои́тьfirst-person • future • plural
- сбои́теplural • present • second-person
- бу́дете сбои́тьfuture • plural • second-person
- сбоя́тplural • present • third-person
- бу́дут сбои́тьfuture • plural • third-person
- сбои́imperative • second-person • singular
- сбои́теimperative • plural • second-person
- сбои́лmasculine • past • singular
- сбои́лиmasculine • past • plural
- сбои́лаfeminine • past • singular
- сбои́лиfeminine • past • plural
- сбои́лоneuter • past • singular
- сбои́лиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:сбои́ть
| I | сбою́ |
| you (sg) | сбои́шь |
| he/she/it | сбои́т |
| we | сбои́м |
| you (pl) | сбои́те |
| they | сбоя́т |
I
сбою́
you (sg)
сбои́шь
he/she/it
сбои́т
we
сбои́м
you (pl)
сбои́те
they
сбоя́т
Other Forms
present active:сбоя́щий, сбоя́
past active:сбои́вший, сбои́в, сбои́вши
present passive:-
past passive:-