решить
/[rʲɪˈʂɨtʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to solve, to settle
- 2.to decide, to resolve, to make up one's mind, to determine
Synonyms & related words
Word family
- реши́ть
- реша́ть
- реши́ться
- реша́ться
- вы́решить
- выреша́ть
- вы́решиться
- отреши́ть
- отреша́ть
- отреши́ться
Etymology
Inherited from Old East Slavic рѣшити (rěšiti, “to untie, absolve”), from Proto-Slavic *rěšiti, from Proto-Indo-European *wreyḱ- (“to twist, bend”). Cognates include Ukrainian ріши́ти (rišýty), Belarusian рашы́ць (rašýcʹ), Serbo-Croatian решити, Czech řešit.
Forms
- реши́тьcanonical • perfective
- rešítʹromanization
- реша́тьimperfective
- реши́тьinfinitive • perfective
- -active • participle • present
- реши́вшийactive • participle • past
- -participle • passive • present
- решённыйparticiple • passive • past
- -adverbial • participle • present
- реши́вadverbial • participle • past
- реши́вшиadverbial • participle • past
- -first-person • present • singular
- решу́first-person • future • singular
- -present • second-person • singular
- реши́шьfuture • second-person • singular
- -present • singular • third-person
- реши́тfuture • singular • third-person
- -first-person • plural • present
- реши́мfirst-person • future • plural
- -plural • present • second-person
- реши́теfuture • plural • second-person
- -plural • present • third-person
- реша́тfuture • plural • third-person
- реши́imperative • second-person • singular
- реши́теimperative • plural • second-person
- реши́лmasculine • past • singular
- реши́лиmasculine • past • plural
- реши́лаfeminine • past • singular
- реши́лиfeminine • past • plural
- реши́лоneuter • past • singular
- реши́лиneuter • past • plural
- рѣши́тьalternative
Conjugation
Infinitive:реши́ть
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
present active:-, -
past active:реши́вший, реши́в, реши́вши
present passive:-
past passive:решённый