мундштук
[mʊnʂˈtuk]nounRussian
Meanings
- 1mouthpiece (part of a wind or brass instrument)
- 2cigarette holder
- 3curb bit
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | мундшту́к | мундштуки́ |
| Genitive | мундштука́ | мундштуко́в |
| Dative | мундштуку́ | мундштука́м |
| Accusative | мундшту́к | мундштуки́ |
| Instrumental | мундштуко́м | мундштука́ми |
| Prepositional | мундштуке́ | мундштука́х |
Forms
- мундшту́к
- canonical, inanimate, masculine
- mundštúk
- romanization
- мундштука́
- genitive
Origin
Borrowed from German Mundstück.