мундштук
/[mʊnʂˈtuk]/
Russiannoun
Definitions
- 1.mouthpiece (part of a wind or brass instrument)
- 2.cigarette holder
- 3.curb bit
Etymology
Borrowed from German Mundstück.
Forms
- мундшту́кcanonical • inanimate • masculine
- mundštúkromanization
- мундштука́genitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | мундшту́к | мундштуки́ |
| Genitive | мундштука́ | мундштуко́в |
| Dative | мундштуку́ | мундштука́м |
| Accusative | мундшту́к | мундштуки́ |
| Instrumental | мундштуко́м | мундштука́ми |
| Prepositional | мундштуке́ | мундштука́х |
Nominative
Singular
мундшту́к
Plural
мундштуки́
Genitive
Singular
мундштука́
Plural
мундштуко́в
Dative
Singular
мундштуку́
Plural
мундштука́м
Accusative
Singular
мундшту́к
Plural
мундштуки́
Instrumental
Singular
мундштуко́м
Plural
мундштука́ми
Prepositional
Singular
мундштуке́
Plural
мундштука́х