кокетливый
[kɐˈkʲetlʲɪvɨj]adjRussian
Meanings
- 1flirtatious, coquettish (having a tendency to flirt often)
- 2winsome
- 3smart, fetching
- 4skittish
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | — | коке́тливые |
| Genitive | — | коке́тливых |
| Dative | — | коке́тливым |
| Accusative | — | коке́тливых, коке́тливые |
| Instrumental | — | коке́тливыми |
| Prepositional | — | коке́тливых |
Forms
- коке́тливый
- canonical
- kokétlivyj
- romanization
- (по)коке́тливее
- comparative
- (по)коке́тливей
- comparative
- коке́тливейший
- superlative
- коке́тливый
- masculine, nominative
- коке́тливое
- neuter, nominative
- коке́тливая
- feminine, nominative
- коке́тливого
- genitive, masculine, neuter
- коке́тливой
- feminine, genitive
- коке́тливому
- dative, masculine, neuter
- коке́тливой
- dative, feminine
- коке́тливого
- accusative, animate, masculine
- коке́тливое
- accusative, neuter
- коке́тливую
- accusative, feminine
- коке́тливый
- accusative, inanimate, masculine
- коке́тливым
- instrumental, masculine, neuter
- коке́тливой
- feminine, instrumental
- коке́тливою
- feminine, instrumental
- коке́тливом
- masculine, neuter, prepositional
- коке́тливой
- feminine, prepositional
- коке́тлив
- masculine, short-form
- коке́тливо
- neuter, short-form
- коке́тлива
- feminine, short-form
- коке́тливы
- plural, short-form
Origin
коке́т(ка) (kokét(ka)) + -ливый (-livyj)