зубчик
/[ˈzupt͡ɕɪk]/
Russiannoun
Grammatical form
зубчик is the diminutive form of зуб — “tooth”.
Definitions
- 1.sprocket
- 2.denticle
- 3.clove (of garlic)
Etymology
зуб (zub) + -чик (-čik)
Forms
- зу́бчикcanonical • inanimate • masculine
- zúbčikromanization
- зу́бчикаgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | зу́бчик | зу́бчики |
| Genitive | зу́бчика | зу́бчиков |
| Dative | зу́бчику | зу́бчикам |
| Accusative | зу́бчик | зу́бчики |
| Instrumental | зу́бчиком | зу́бчиками |
| Prepositional | зу́бчике | зу́бчиках |
Nominative
Singular
зу́бчик
Plural
зу́бчики
Genitive
Singular
зу́бчика
Plural
зу́бчиков
Dative
Singular
зу́бчику
Plural
зу́бчикам
Accusative
Singular
зу́бчик
Plural
зу́бчики
Instrumental
Singular
зу́бчиком
Plural
зу́бчиками
Prepositional
Singular
зу́бчике
Plural
зу́бчиках