звонарь
/[zvɐˈnarʲ]/
Russiannoun
Definitions
- 1.bell ringer / bell-ringer / bellringer
- 2.colloquialscandal-monger, gossip
Etymology
From звон (zvon) + -арь (-arʹ).
Forms
- звона́рьanimate • canonical • masculine
- zvonárʹromanization
- звона́ряgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | звона́рь | звона́ри, звонари́ |
| Genitive | звонаря́ | звона́рей, звонаре́й |
| Dative | звонарю́ | звонаря́м |
| Accusative | звонаря́ | звонаре́й |
| Instrumental | звонарём | звонаря́ми |
| Prepositional | звонаре́ | звонаря́х |
Nominative
Singular
звона́рь
Plural
звона́ри, звонари́
Genitive
Singular
звонаря́
Plural
звона́рей, звонаре́й
Dative
Singular
звонарю́
Plural
звонаря́м
Accusative
Singular
звонаря́
Plural
звонаре́й
Instrumental
Singular
звонарём
Plural
звонаря́ми
Prepositional
Singular
звонаре́
Plural
звонаря́х