Skip to main content

дикарь

/[dʲɪˈkarʲ]/
Russiannoun

Definitions

  1. 1.
    savage
  2. 2.
    colloquialshy person, unsociable person
    • — Э́то брат Петра́ Семё́ныча, Его́р Семё́ныч… — поясни́ла Чикамасова, заме́тив моё́ удивле́ние. — Он живё́т у нас с про́шлого го́да. Вы изви́ните его́, он не мо́жет вы́йти к вам. Дика́рь тако́й… конфу́зится чужи́х… В монасты́рь собира́ется… На слу́жбе огорчи́ли его́… Так вот с го́ря…

      — Éto brat Petrá Semjónyča, Jegór Semjónyč… — pojasníla Čikamasova, zamétiv mojó udivlénije. — On živjót u nas s próšlovo góda. Vy izvínite jevó, on ne móžet výjti k vam. Dikárʹ takój… konfúzitsja čužíx… V monastýrʹ sobirájetsja… Na slúžbe ogorčíli jevó… Tak vot s górja…"That's my husband's brother, Yegor Semyonitch," the little lady explained, noticing my surprise. "He's been living with us for the last year. Please excuse him; he cannot come in to see you. He is such an unsociable person, he is shy with strangers. He is going into a monastery. He was unfairly treated in the service, and the disappointment has preyed on his mind."

  3. 3.
    colloquialnon-official holiday-maker (without a tour group or a prepaid hotel)

Synonyms & related words

Word family
  • дика́рство

Etymology

ди́кий (díkij) + -а́рь (-árʹ)

Forms

  • дика́рьanimate • canonical • masculine
  • dikárʹromanization
  • дикаря́genitive
  • дика́ркаfeminine
  • дика́рскийadjective • relational
Nominative
Singular
дика́рь
Plural
дикари́
Genitive
Singular
дикаря́
Plural
дикаре́й
Dative
Singular
дикарю́
Plural
дикаря́м, дикаря́мъ (archaic)
Accusative
Singular
дикаря́
Plural
дикаре́й
Instrumental
Singular
дикарём, дикарёмъ (archaic)
Plural
дикаря́ми
Prepositional
Singular
дикаре́, дикарѣ́
Plural
дикаря́х, дикаря́хъ (archaic)

Nearby Russian words

Browse the Russian dictionary →