день
/[dʲenʲ]/
Russiannounverb
Grammatical form
день is the second-person singular imperative perfective form of деть — “to put, to place”.
Definitions
- 1.day, daytime
- 2.afternoon, early evening
Forms
- soft-stemclass
- accent-bclass
- denʹromanization
- дняgenitive
- дневно́йadjective • relational
- денёкdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | де́нь | дни, дни́ |
| Genitive | дня́ | дней, дне́й |
| Dative | дню́ | дня́м, дня́мъ (archaic) |
| Accusative | де́нь | дни́ |
| Instrumental | днём, днёмъ (archaic) | дня́ми |
| Prepositional | дне́, днѣ́ | дня́х, дня́хъ (archaic) |
| Locative | дню́ | — |
Nominative
Singular
де́нь
Plural
дни, дни́
Genitive
Singular
дня́
Plural
дней, дне́й
Dative
Singular
дню́
Plural
дня́м, дня́мъ (archaic)
Accusative
Singular
де́нь
Plural
дни́
Instrumental
Singular
днём, днёмъ (archaic)
Plural
дня́ми
Prepositional
Singular
дне́, днѣ́
Plural
дня́х, дня́хъ (archaic)
Locative
Singular
дню́
Plural
—