zbieg okoliczności
/ˈzbjɛk ɔ.kɔ.lit͡ʂˈnɔɕ.t͡ɕi/nounPolish
Meanings
- 1coincidence, happenstance (appearance of a meaningful connection when there is none)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | zbieg okoliczności | zbiegi okoliczności |
| Genitive | zbiegu okoliczności | zbiegów okoliczności |
| Dative | zbiegowi okoliczności | zbiegom okoliczności |
| Accusative | zbieg okoliczności | zbiegi okoliczności |
| Instrumental | zbiegiem okoliczności | zbiegami okoliczności |
| Locative | zbiegu okoliczności | zbiegach okoliczności |
| Vocative | zbiegu okoliczności | zbiegi okoliczności |
Origin
Literally, “junction of circumstances”. Compare French concours de circonstances.