zakonnik
//zaˈkɔn.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.friar, monk (member of a mendicant Christian order such as the Augustinians, Carmelites (white friars), Franciscans (grey friars), or the Dominicans (black friars))
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Polish zakonnik, from Proto-Slavic *zakonьnikъ. By surface analysis, zakon + -nik.
Forms
- zakonnicafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | zakonnik | zakonnicy, zakonniki |
| Genitive | zakonnika | zakonników |
| Dative | zakonnikowi | zakonnikom |
| Accusative | zakonnika | zakonników |
| Instrumental | zakonnikiem | zakonnikami |
| Locative | zakonniku | zakonnikach |
| Vocative | zakonniku | zakonnicy |
Nominative
Singular
zakonnik
Plural
zakonnicy, zakonniki
Genitive
Singular
zakonnika
Plural
zakonników
Dative
Singular
zakonnikowi
Plural
zakonnikom
Accusative
Singular
zakonnika
Plural
zakonników
Instrumental
Singular
zakonnikiem
Plural
zakonnikami
Locative
Singular
zakonniku
Plural
zakonnikach
Vocative
Singular
zakonniku
Plural
zakonnicy