zakładnik
/zaˈkwad.ɲik/ | /zaˈkɫad.ɲik/ | /zaˈkwad.ɲik/nounPolish
Meanings
- 1hostage (person seized in order to compel another party to act (or refrain from acting) in a certain way, because of the threat of harm to the hostage)
- 2weight nail (thick nail at the end of a pole used to attach weight when four horses are riding)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | zakładnik | zakładnicy, zakładniki |
| Genitive | zakładnika | zakładników |
| Dative | zakładnikowi | zakładnikom |
| Accusative | zakładnika | zakładników |
| Instrumental | zakładnikiem | zakładnikami |
| Locative | zakładniku | zakładnikach |
| Vocative | zakładniku | zakładnicy |
Forms
- zakładniczka
- feminine
- zakładnica
- feminine, obsolete
Origin
From zakład + -nik. First attested in the 16th century.