zakładniczka
//za.kwadˈɲit͡ʂ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.female equivalent of zakładnik (“hostage”) (person seized in order to compel another party to act (or refrain from acting) in a certain way, because of the threat of harm to the hostage)
Etymology
From zakładnik + -ka. First attested in 1799.
Forms
- zakładnikmasculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | zakładniczka | zakładniczki |
| Genitive | zakładniczki | zakładniczek |
| Dative | zakładniczce | zakładniczkom |
| Accusative | zakładniczkę | zakładniczki |
| Instrumental | zakładniczką | zakładniczkami |
| Locative | zakładniczce | zakładniczkach |
| Vocative | zakładniczko | zakładniczki |
Nominative
Singular
zakładniczka
Plural
zakładniczki
Genitive
Singular
zakładniczki
Plural
zakładniczek
Dative
Singular
zakładniczce
Plural
zakładniczkom
Accusative
Singular
zakładniczkę
Plural
zakładniczki
Instrumental
Singular
zakładniczką
Plural
zakładniczkami
Locative
Singular
zakładniczce
Plural
zakładniczkach
Vocative
Singular
zakładniczko
Plural
zakładniczki