wywalczyć
//vɘˈval.t͡ʂɘt͡ɕ//
Polishverb
Definitions
- 1.to land, to nail, to net (acquire after much effort)
Etymology
From wy- + walczyć.
Forms
- wywalczyłafeminine • past • singular • third-person
- wywalczaćimperfective
- wywalczyćinfinitive
- wywalczęfuture • singular
- wywalczymyfuture • plural
- wywalczyszfuture • singular
- wywalczyciefuture • plural
- wywalczyfuture • singular • third-person
- wywalcząfuture • plural • third-person
- wywalczy sięfuture • impersonal
- wywalczyłemmasculine • past • singular
- -(e)m wywalczyłmasculine • past • singular
- wywalczyłamfeminine • past • singular
- -(e)m wywalczyłafeminine • past • singular
- wywalczyłomneuter • past • singular
- -(e)m wywalczyłoneuter • past • singular
- wywalczyliśmypast • plural • virile
- -(e)śmy wywalczylipast • plural • virile
- wywalczyłyśmynonvirile • past • plural
- -(e)śmy wywalczyłynonvirile • past • plural
- wywalczyłeśmasculine • past • singular
- -(e)ś wywalczyłmasculine • past • singular
- wywalczyłaśfeminine • past • singular
- -(e)ś wywalczyłafeminine • past • singular
- wywalczyłośneuter • past • singular
- -(e)ś wywalczyłoneuter • past • singular
- wywalczyliściepast • plural • virile
- -(e)ście wywalczylipast • plural • virile
- wywalczyłyścienonvirile • past • plural
- -(e)ście wywalczyłynonvirile • past • plural
- wywalczyłmasculine • past • singular • third-person
- wywalczyłoneuter • past • singular • third-person
- wywalczylipast • plural • third-person • virile
- wywalczyłynonvirile • past • plural • third-person
- wywalczonoimpersonal • past
- wywalczyłbymconditional • masculine • singular
- bym wywalczyłconditional • masculine • singular
- wywalczyłabymconditional • feminine • singular
- bym wywalczyłaconditional • feminine • singular
- wywalczyłobymconditional • neuter • singular
- bym wywalczyłoconditional • neuter • singular
- wywalczylibyśmyconditional • plural • virile
- byśmy wywalczyliconditional • plural • virile
- wywalczyłybyśmyconditional • nonvirile • plural
- byśmy wywalczyłyconditional • nonvirile • plural
- wywalczyłbyśconditional • masculine • singular
- byś wywalczyłconditional • masculine • singular
- wywalczyłabyśconditional • feminine • singular
- byś wywalczyłaconditional • feminine • singular
- wywalczyłobyśconditional • neuter • singular
- byś wywalczyłoconditional • neuter • singular
- wywalczylibyścieconditional • plural • virile
- byście wywalczyliconditional • plural • virile
- wywalczyłybyścieconditional • nonvirile • plural
- byście wywalczyłyconditional • nonvirile • plural
- wywalczyłbyconditional • masculine • singular • third-person
- by wywalczyłconditional • masculine • singular • third-person
- wywalczyłabyconditional • feminine • singular • third-person
- by wywalczyłaconditional • feminine • singular • third-person
- wywalczyłobyconditional • neuter • singular • third-person
- by wywalczyłoconditional • neuter • singular • third-person
- wywalczylibyconditional • plural • third-person • virile
- by wywalczyliconditional • plural • third-person • virile
- wywalczyłybyconditional • nonvirile • plural • third-person
- by wywalczyłyconditional • nonvirile • plural • third-person
- wywalczono byconditional • impersonal
- niech wywalczęimperative • singular
- wywalczmyimperative • plural
- wywalczimperative • singular
- wywalczcieimperative • plural
- niech wywalczyimperative • singular • third-person
- niech wywalcząimperative • plural • third-person
- wywalczonyadjectival • masculine • participle • passive • singular
- wywalczonaadjectival • feminine • participle • passive • singular
- wywalczoneadjectival • neuter • participle • passive • singular
- wywalczeniadjectival • participle • passive • plural • virile
- wywalczoneadjectival • nonvirile • participle • passive • plural
- wywalczywszyadverbial • anterior • participle
- wywalczenienoun-from-verb
Conjugation
Infinitive:wywalczyć
Other Forms
present passive:wywalczony, wywalczona, wywalczone, wywalczeni, wywalczone
present active:wywalczywszy
Full conjugation of wywalczyć →