Skip to main content

wywalczyćPolish conjugation

to land, to nail, to net (acquire after much effort)//vɘˈval.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: wywalczać

future

3rd person singularwywalczy
3rd person pluralwywalczą

past

3rd person singularwywalczyła, wywalczył, wywalczyło
3rd person pluralwywalczyli, wywalczyły
masculine singularwywalczyłem, -(e)m wywalczył, wywalczyłeś, -(e)ś wywalczył
feminine singularwywalczyłam, -(e)m wywalczyła, wywalczyłaś, -(e)ś wywalczyła
neuter singularwywalczyłom, -(e)m wywalczyło, wywalczyłoś, -(e)ś wywalczyło
pluralwywalczyliśmy, -(e)śmy wywalczyli, wywalczyłyśmy, -(e)śmy wywalczyły, wywalczyliście, -(e)ście wywalczyli, wywalczyłyście, -(e)ście wywalczyły

imperative

3rd person singularniech wywalczy
3rd person pluralniech wywalczą

conditional

3rd person singularwywalczyłby, by wywalczył, wywalczyłaby, by wywalczyła, wywalczyłoby, by wywalczyło
3rd person pluralwywalczyliby, by wywalczyli, wywalczyłyby, by wywalczyły
masculine singularwywalczyłbym, bym wywalczył, wywalczyłbyś, byś wywalczył
feminine singularwywalczyłabym, bym wywalczyła, wywalczyłabyś, byś wywalczyła
neuter singularwywalczyłobym, bym wywalczyło, wywalczyłobyś, byś wywalczyło
pluralwywalczylibyśmy, byśmy wywalczyli, wywalczyłybyśmy, byśmy wywalczyły, wywalczylibyście, byście wywalczyli, wywalczyłybyście, byście wywalczyły

Other forms

  • wywalczaćimperfective
  • wywalczyćinfinitive
  • wywalczęfuture · singular
  • wywalczymyfuture · plural
  • wywalczyszfuture · singular
  • wywalczyciefuture · plural
  • wywalczy sięfuture · impersonal
  • wywalczonoimpersonal · past
  • wywalczono byconditional · impersonal
  • niech wywalczęimperative · singular
  • wywalczmyimperative · plural
  • wywalczimperative · singular
  • wywalczcieimperative · plural
  • wywalczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wywalczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wywalczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular