wyrok
//ˈvɘ.rɔk//
Polishnoun
Definitions
- 1.judgement, sentence (punishment imposed on a person convicted of a crime)
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *vyrokъ.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wyrok | wyroki |
| Genitive | wyroku | wyroków |
| Dative | wyrokowi | wyrokom |
| Accusative | wyrok | wyroki |
| Instrumental | wyrokiem | wyrokami |
| Locative | wyroku | wyrokach |
| Vocative | wyroku | wyroki |
Nominative
Singular
wyrok
Plural
wyroki
Genitive
Singular
wyroku
Plural
wyroków
Dative
Singular
wyrokowi
Plural
wyrokom
Accusative
Singular
wyrok
Plural
wyroki
Instrumental
Singular
wyrokiem
Plural
wyrokami
Locative
Singular
wyroku
Plural
wyrokach
Vocative
Singular
wyroku
Plural
wyroki