wykształcenie
//vɘk.ʂtawˈt͡sɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of wykształcić
- 2.education (facts, skills and ideas that have been learned, either formally or informally)
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
From wykształcić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wykształcenie | — |
| Genitive | wykształcenia | — |
| Dative | wykształceniu | — |
| Accusative | wykształcenie | — |
| Instrumental | wykształceniem | — |
| Locative | wykształceniu | — |
| Vocative | wykształcenie | — |
Nominative
Singular
wykształcenie
Plural
—
Genitive
Singular
wykształcenia
Plural
—
Dative
Singular
wykształceniu
Plural
—
Accusative
Singular
wykształcenie
Plural
—
Instrumental
Singular
wykształceniem
Plural
—
Locative
Singular
wykształceniu
Plural
—
Vocative
Singular
wykształcenie
Plural
—