wybawicielka
//vɘ.ba.viˈt͡ɕɛl.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.female equivalent of wybawiciel (“savior”) (female person who saves someone, rescues another from harm)
Etymology
From wybawiciel + -ka.
Forms
- wybawicielmasculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wybawicielka | wybawicielki |
| Genitive | wybawicielki | wybawicielek |
| Dative | wybawicielce | wybawicielkom |
| Accusative | wybawicielkę | wybawicielki |
| Instrumental | wybawicielką | wybawicielkami |
| Locative | wybawicielce | wybawicielkach |
| Vocative | wybawicielko | wybawicielki |
Nominative
Singular
wybawicielka
Plural
wybawicielki
Genitive
Singular
wybawicielki
Plural
wybawicielek
Dative
Singular
wybawicielce
Plural
wybawicielkom
Accusative
Singular
wybawicielkę
Plural
wybawicielki
Instrumental
Singular
wybawicielką
Plural
wybawicielkami
Locative
Singular
wybawicielce
Plural
wybawicielkach
Vocative
Singular
wybawicielko
Plural
wybawicielki