wrąb
//ˈvrɔmp//
Polishnounverb
Grammatical form
wrąb is the second-person singular imperative form of wrąbać — “to chop one's way into (to cut down trees in an area of the forest in order to clear new areas for activities)”.
Definitions
- 1.notch, groove
Etymology
Deverbal from wrąbać.
Forms
- wrąbekdiminutive
- wrębowyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wrąb | wręby |
| Genitive | wrębu | wrębów |
| Dative | wrębowi | wrębom |
| Accusative | wrąb | wręby |
| Instrumental | wrębem | wrębami |
| Locative | wrębie | wrębach |
| Vocative | wrębie | wręby |
Nominative
Singular
wrąb
Plural
wręby
Genitive
Singular
wrębu
Plural
wrębów
Dative
Singular
wrębowi
Plural
wrębom
Accusative
Singular
wrąb
Plural
wręby
Instrumental
Singular
wrębem
Plural
wrębami
Locative
Singular
wrębie
Plural
wrębach
Vocative
Singular
wrębie
Plural
wręby