wróg
//ˈvruk//
Polishnoun
Definitions
- 1.enemy, foe
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Polish wróg.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wróg | wrogowie, wrogi |
| Genitive | wroga | wrogów |
| Dative | wrogowi | wrogom |
| Accusative | wroga | wrogów |
| Instrumental | wrogiem | wrogami |
| Locative | wrogu | wrogach |
| Vocative | wrogu | wrogowie |
Nominative
Singular
wróg
Plural
wrogowie, wrogi
Genitive
Singular
wroga
Plural
wrogów
Dative
Singular
wrogowi
Plural
wrogom
Accusative
Singular
wroga
Plural
wrogów
Instrumental
Singular
wrogiem
Plural
wrogami
Locative
Singular
wrogu
Plural
wrogach
Vocative
Singular
wrogu
Plural
wrogowie