warkocz
/ˈvar.kɔt͡ʂ/ | [ˈvar.kɔt͡ʂ] | [ˈvar.kɔt͡ʂ] | [ˈvar.kɔt͡ʂ]noun; verbPolish
Grammatical form
warkocz is the second-person singular imperative form of warkotać — “to whirr (to make a sibilant buzzing sound)”.
See the full entry for warkotać →Meanings
- 1braid
- 2fitting at the end of a drawbar
- 3winter braid (lattice used to cover doors and windows for winter)
warkocz słomiany
straw lattice
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | warkocz | warkocze |
| Genitive | warkocza | warkoczy |
| Dative | warkoczowi | warkoczom |
| Accusative | warkocz | warkocze |
| Instrumental | warkoczem | warkoczami |
| Locative | warkoczu | warkoczach |
| Vocative | warkoczu | warkocze |
Forms
- warkoczyk
- diminutive
Origin
Inherited from Proto-Slavic *vъrkočь, of Turkic origin. Compare Turkish örmek (“to knit”).