włóczykij
//vwuˈt͡ʂɘ.kij//
Polishnoun
Definitions
- 1.colloquialvagabond, vagrant, wanderer, rover (one who roves)
Synonyms & related words
Etymology
From włóczyć + -y- + kij.
Forms
- włócykijalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | włóczykij | włóczykije |
| Genitive | włóczykija | włóczykijów |
| Dative | włóczykijowi | włóczykijom |
| Accusative | włóczykija | włóczykijów |
| Instrumental | włóczykijem | włóczykijami |
| Locative | włóczykiju | włóczykijach |
| Vocative | włóczykiju | włóczykije |
Nominative
Singular
włóczykij
Plural
włóczykije
Genitive
Singular
włóczykija
Plural
włóczykijów
Dative
Singular
włóczykijowi
Plural
włóczykijom
Accusative
Singular
włóczykija
Plural
włóczykijów
Instrumental
Singular
włóczykijem
Plural
włóczykijami
Locative
Singular
włóczykiju
Plural
włóczykijach
Vocative
Singular
włóczykiju
Plural
włóczykije