włóczęga
//vwuˈt͡ʂɛŋ.ɡa//
Polishnoun
Definitions
- 1.vagrant, vagabond
- 2.roaming (instance of wandering)
Synonyms & related words
Etymology
From włóczyć + -ęga.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | włóczęga | włóczędzy, włóczęgi |
| Genitive | włóczęgi | włóczęgów, włóczęg |
| Dative | włóczędze | włóczęgom |
| Accusative | włóczęgę | włóczęgów, włóczęgi |
| Instrumental | włóczęgą | włóczęgami |
| Locative | włóczędze | włóczęgach |
| Vocative | włóczęgo | włóczędzy, włóczęgi |
Nominative
Singular
włóczęga
Plural
włóczędzy, włóczęgi
Genitive
Singular
włóczęgi
Plural
włóczęgów, włóczęg
Dative
Singular
włóczędze
Plural
włóczęgom
Accusative
Singular
włóczęgę
Plural
włóczęgów, włóczęgi
Instrumental
Singular
włóczęgą
Plural
włóczęgami
Locative
Singular
włóczędze
Plural
włóczęgach
Vocative
Singular
włóczęgo
Plural
włóczędzy, włóczęgi