Skip to main content
Slavonaut

usiedzieć — ustanawiać

usposobienie

/u.spɔ.sɔˈbjɛ.ɲɛ/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    verbal noun of usposobić
  2. 2
    disposition (person's inherent qualities of mind and character)

Declension

CaseSingularPlural
Nominativeusposobienieusposobienia
Genitiveusposobieniausposobień
Dativeusposobieniuusposobieniom
Accusativeusposobienieusposobienia
Instrumentalusposobieniemusposobieniami
Locativeusposobieniuusposobieniach
Vocativeusposobienieusposobienia

Origin

From usposobić + -enie.