usposobienie
//u.spɔ.sɔˈbjɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of usposobić
- 2.disposition (person's inherent qualities of mind and character)
Synonyms & related words
Related words (2)
Etymology
From usposobić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | usposobienie | usposobienia |
| Genitive | usposobienia | usposobień |
| Dative | usposobieniu | usposobieniom |
| Accusative | usposobienie | usposobienia |
| Instrumental | usposobieniem | usposobieniami |
| Locative | usposobieniu | usposobieniach |
| Vocative | usposobienie | usposobienia |
Nominative
Singular
usposobienie
Plural
usposobienia
Genitive
Singular
usposobienia
Plural
usposobień
Dative
Singular
usposobieniu
Plural
usposobieniom
Accusative
Singular
usposobienie
Plural
usposobienia
Instrumental
Singular
usposobieniem
Plural
usposobieniami
Locative
Singular
usposobieniu
Plural
usposobieniach
Vocative
Singular
usposobienie
Plural
usposobienia