usprawiedliwienie
//u.spra.vjɛ.dliˈvjɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of usprawiedliwić
- 2.absence note (explanation, usually written, of someone's absence somewhere)
- 3.justification (reason, explanation, or excuse which someone believes provides convincing, morally acceptable support for behavior or for a belief or occurrence)
- 4.justification (event or process by which sinners are made or declared to be righteous in the sight of God)
Synonyms & related words
Synonyms
Related words (3)
- usprawiedliwiony
- usprawiedliwiać
- usprawiedliwić
Etymology
From usprawiedliwić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | usprawiedliwienie | usprawiedliwienia |
| Genitive | usprawiedliwienia | usprawiedliwień |
| Dative | usprawiedliwieniu | usprawiedliwieniom |
| Accusative | usprawiedliwienie | usprawiedliwienia |
| Instrumental | usprawiedliwieniem | usprawiedliwieniami |
| Locative | usprawiedliwieniu | usprawiedliwieniach |
| Vocative | usprawiedliwienie | usprawiedliwienia |
Nominative
Singular
usprawiedliwienie
Plural
usprawiedliwienia
Genitive
Singular
usprawiedliwienia
Plural
usprawiedliwień
Dative
Singular
usprawiedliwieniu
Plural
usprawiedliwieniom
Accusative
Singular
usprawiedliwienie
Plural
usprawiedliwienia
Instrumental
Singular
usprawiedliwieniem
Plural
usprawiedliwieniami
Locative
Singular
usprawiedliwieniu
Plural
usprawiedliwieniach
Vocative
Singular
usprawiedliwienie
Plural
usprawiedliwienia