układnik

Definitions

1. 1.
   (obsolete)
2. 2.
   obsoletecomponent, constituent (part, or component of a whole)

   • Człony otrzymane przy rozwijaniu Boole nazywa układnikami (konstytuantami). Każdy układnik przedstawia klasę, a suma tych klas wyczerpuje wszystko, co możemy powiedzieć o nich ze względu na własności wyrażone przez terminy.

     The members obtained by expanding Boole called components (constituents). Each component represents a class, and the sum of these classes exhausts all we can say about them with regard to property expressed by terms.

   • To też zamiast, gubić się w labiryntach małostkowych spraw, układów i układników, bajek i plotek, należy imać się własnej pracy organizacyjnej.

     So, too, instead of getting lost in the labyrinths of petty affairs, systems, and components, you should take care of your own organizational work.

Synonyms & related words