temperament
//tɛm.pɛˈra.mɛnt//
Polishnoun
Definitions
- 1.temperament, character
Etymology
Borrowed from French tempérament.
Forms
- temperamencikdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | temperament | temperamenty |
| Genitive | temperamentu | temperamentów |
| Dative | temperamentowi | temperamentom |
| Accusative | temperament | temperamenty |
| Instrumental | temperamentem | temperamentami |
| Locative | temperamencie | temperamentach |
| Vocative | temperamencie | temperamenty |
Nominative
Singular
temperament
Plural
temperamenty
Genitive
Singular
temperamentu
Plural
temperamentów
Dative
Singular
temperamentowi
Plural
temperamentom
Accusative
Singular
temperament
Plural
temperamenty
Instrumental
Singular
temperamentem
Plural
temperamentami
Locative
Singular
temperamencie
Plural
temperamentach
Vocative
Singular
temperamencie
Plural
temperamenty