stadnik
//ˈstad.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.obsoletesomeone who looks after a herd or group of animals, such as horses
- 2.stud (male animal kept for breeding)
Synonyms & related words
Etymology
From stado (“herd”) + -nik.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | stadnik | stadnicy, stadniki |
| Genitive | stadnika | stadników |
| Dative | stadnikowi | stadnikom |
| Accusative | stadnika | stadników, stadniki |
| Instrumental | stadnikiem | stadnikami |
| Locative | stadniku | stadnikach |
| Vocative | stadniku | stadnicy, stadniki |
Nominative
Singular
stadnik
Plural
stadnicy, stadniki
Genitive
Singular
stadnika
Plural
stadników
Dative
Singular
stadnikowi
Plural
stadnikom
Accusative
Singular
stadnika
Plural
stadników, stadniki
Instrumental
Singular
stadnikiem
Plural
stadnikami
Locative
Singular
stadniku
Plural
stadnikach
Vocative
Singular
stadniku
Plural
stadnicy, stadniki