sknocić
//ˈsknɔ.t͡ɕit͡ɕ//
Polishverb
Definitions
- 1.colloquialto botch (to perform (a task) in an unacceptable or incompetent manner)
Synonyms & related words
Related words (1)
Etymology
From s- + knocić.
Forms
- knocićimperfective
- sknocićinfinitive
- sknocęfuture • singular
- sknocimyfuture • plural
- sknociszfuture • singular
- sknociciefuture • plural
- sknocifuture • singular • third-person
- sknocąfuture • plural • third-person
- sknoci sięfuture • impersonal
- sknociłemmasculine • past • singular
- -(e)m sknociłmasculine • past • singular
- sknociłamfeminine • past • singular
- -(e)m sknociłafeminine • past • singular
- sknociłomneuter • past • singular
- -(e)m sknociłoneuter • past • singular
- sknociliśmypast • plural • virile
- -(e)śmy sknocilipast • plural • virile
- sknociłyśmynonvirile • past • plural
- -(e)śmy sknociłynonvirile • past • plural
- sknociłeśmasculine • past • singular
- -(e)ś sknociłmasculine • past • singular
- sknociłaśfeminine • past • singular
- -(e)ś sknociłafeminine • past • singular
- sknociłośneuter • past • singular
- -(e)ś sknociłoneuter • past • singular
- sknociliściepast • plural • virile
- -(e)ście sknocilipast • plural • virile
- sknociłyścienonvirile • past • plural
- -(e)ście sknociłynonvirile • past • plural
- sknociłmasculine • past • singular • third-person
- sknociłafeminine • past • singular • third-person
- sknociłoneuter • past • singular • third-person
- sknocilipast • plural • third-person • virile
- sknociłynonvirile • past • plural • third-person
- sknoconoimpersonal • past
- sknociłbymconditional • masculine • singular
- bym sknociłconditional • masculine • singular
- sknociłabymconditional • feminine • singular
- bym sknociłaconditional • feminine • singular
- sknociłobymconditional • neuter • singular
- bym sknociłoconditional • neuter • singular
- sknocilibyśmyconditional • plural • virile
- byśmy sknociliconditional • plural • virile
- sknociłybyśmyconditional • nonvirile • plural
- byśmy sknociłyconditional • nonvirile • plural
- sknociłbyśconditional • masculine • singular
- byś sknociłconditional • masculine • singular
- sknociłabyśconditional • feminine • singular
- byś sknociłaconditional • feminine • singular
- sknociłobyśconditional • neuter • singular
- byś sknociłoconditional • neuter • singular
- sknocilibyścieconditional • plural • virile
- byście sknociliconditional • plural • virile
- sknociłybyścieconditional • nonvirile • plural
- byście sknociłyconditional • nonvirile • plural
- sknociłbyconditional • masculine • singular • third-person
- by sknociłconditional • masculine • singular • third-person
- sknociłabyconditional • feminine • singular • third-person
- by sknociłaconditional • feminine • singular • third-person
- sknociłobyconditional • neuter • singular • third-person
- by sknociłoconditional • neuter • singular • third-person
- sknocilibyconditional • plural • third-person • virile
- by sknociliconditional • plural • third-person • virile
- sknociłybyconditional • nonvirile • plural • third-person
- by sknociłyconditional • nonvirile • plural • third-person
- sknocono byconditional • impersonal
- niech sknocęimperative • singular
- sknoćmyimperative • plural
- sknoćimperative • singular
- sknoćcieimperative • plural
- niech sknociimperative • singular • third-person
- niech sknocąimperative • plural • third-person
- sknoconyadjectival • masculine • participle • passive • singular
- sknoconaadjectival • feminine • participle • passive • singular
- sknoconeadjectival • neuter • participle • passive • singular
- sknoceniadjectival • participle • passive • plural • virile
- sknoconeadjectival • nonvirile • participle • passive • plural
- sknociwszyadverbial • anterior • participle
- sknocenienoun-from-verb
Conjugation
Infinitive:sknocić
Other Forms
present passive:sknocony, sknocona, sknocone, sknoceni, sknocone
present active:sknociwszy