sknocićPolish conjugation
“to botch (to perform (a task) in an unacceptable or incompetent manner)”//ˈsknɔ.t͡ɕit͡ɕ//
Aspect partner: knocić
future
| 3rd person singular | sknoci |
|---|---|
| 3rd person plural | sknocą |
past
| 3rd person singular | sknocił, sknociła, sknociło |
|---|---|
| 3rd person plural | sknocili, sknociły |
| masculine singular | sknociłem, -(e)m sknocił, sknociłeś, -(e)ś sknocił |
| feminine singular | sknociłam, -(e)m sknociła, sknociłaś, -(e)ś sknociła |
| neuter singular | sknociłom, -(e)m sknociło, sknociłoś, -(e)ś sknociło |
| plural | sknociliśmy, -(e)śmy sknocili, sknociłyśmy, -(e)śmy sknociły, sknociliście, -(e)ście sknocili, sknociłyście, -(e)ście sknociły |
imperative
| 3rd person singular | niech sknoci |
|---|---|
| 3rd person plural | niech sknocą |
conditional
| 3rd person singular | sknociłby, by sknocił, sknociłaby, by sknociła, sknociłoby, by sknociło |
|---|---|
| 3rd person plural | sknociliby, by sknocili, sknociłyby, by sknociły |
| masculine singular | sknociłbym, bym sknocił, sknociłbyś, byś sknocił |
| feminine singular | sknociłabym, bym sknociła, sknociłabyś, byś sknociła |
| neuter singular | sknociłobym, bym sknociło, sknociłobyś, byś sknociło |
| plural | sknocilibyśmy, byśmy sknocili, sknociłybyśmy, byśmy sknociły, sknocilibyście, byście sknocili, sknociłybyście, byście sknociły |
Other forms
- knocićimperfective
- sknocićinfinitive
- sknocęfuture · singular
- sknocimyfuture · plural
- sknociszfuture · singular
- sknociciefuture · plural
- sknoci sięfuture · impersonal
- sknoconoimpersonal · past
- sknocono byconditional · impersonal
- niech sknocęimperative · singular
- sknoćmyimperative · plural
- sknoćimperative · singular
- sknoćcieimperative · plural
- sknoconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- sknoconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- sknoconeadjectival · neuter · participle · passive · singular