rozpacz
//ˈrɔs.pat͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.despair, distress
Synonyms & related words
Word family
Etymology
Deverbal from rozpaczać.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rozpacz | — |
| Genitive | rozpaczy | — |
| Dative | rozpaczy | — |
| Accusative | rozpacz | — |
| Instrumental | rozpaczą | — |
| Locative | rozpaczy | — |
| Vocative | rozpaczy | — |
Nominative
Singular
rozpacz
Plural
—
Genitive
Singular
rozpaczy
Plural
—
Dative
Singular
rozpaczy
Plural
—
Accusative
Singular
rozpacz
Plural
—
Instrumental
Singular
rozpaczą
Plural
—
Locative
Singular
rozpaczy
Plural
—
Vocative
Singular
rozpaczy
Plural
—