rozbójniczy
//rɔz.bujˈɲi.t͡ʂɘ//
Polishadj
Definitions
- 1.robber's, highwayman's, bandit's
Etymology
From rozbójnik + -y.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | rozbójniczego, rozbójniczej | rozbójniczych |
| Dative | rozbójniczemu, rozbójniczej | rozbójniczym |
| Accusative | rozbójniczego, rozbójniczy, rozbójniczą, rozbójnicze | rozbójniczych |
| Instrumental | rozbójniczym, rozbójniczą | rozbójniczymi |
| Locative | rozbójniczym, rozbójniczej | rozbójniczych |
Genitive
Singular
rozbójniczego, rozbójniczej
Plural
rozbójniczych
Dative
Singular
rozbójniczemu, rozbójniczej
Plural
rozbójniczym
Accusative
Singular
rozbójniczego, rozbójniczy, rozbójniczą, rozbójnicze
Plural
rozbójniczych
Instrumental
Singular
rozbójniczym, rozbójniczą
Plural
rozbójniczymi
Locative
Singular
rozbójniczym, rozbójniczej
Plural
rozbójniczych