rąb
//ˈrɔmp//
Polishnounverb
Grammatical form
rąb is the second-person singular imperative form of rąbać — “to chop, to hew”.
Definitions
- 1.tree felling
- 2.obsoleteedge (boundary line)
- 3.obsoleteedge (cutting side of the blade of a weapon)
- 4.peen
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *rǫbъ.
Forms
- rąbekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rąb | ręby, rąby |
| Genitive | rębu, rąbu | rębów, rąbów |
| Dative | rębowi, rąbowi | rębom, rąbom |
| Accusative | rąb | ręby, rąby |
| Instrumental | rębem, rąbem | rębami, rąbami |
| Locative | rębie, rąbie | rębach, rąbach |
| Vocative | rębie, rąbie | ręby, rąby |
Nominative
Singular
rąb
Plural
ręby, rąby
Genitive
Singular
rębu, rąbu
Plural
rębów, rąbów
Dative
Singular
rębowi, rąbowi
Plural
rębom, rąbom
Accusative
Singular
rąb
Plural
ręby, rąby
Instrumental
Singular
rębem, rąbem
Plural
rębami, rąbami
Locative
Singular
rębie, rąbie
Plural
rębach, rąbach
Vocative
Singular
rębie, rąbie
Plural
ręby, rąby