pyskacz
//ˈpɘs.kat͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.colloquialderogatorysomeone who is verbally impudent; a backtalker
Etymology
From pyskować + -acz.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pyskacz | pyskacze |
| Genitive | pyskacza | pyskaczy, pyskaczów |
| Dative | pyskaczowi | pyskaczom |
| Accusative | pyskacza | pyskaczy, pyskaczów |
| Instrumental | pyskaczem | pyskaczami |
| Locative | pyskaczu | pyskaczach |
| Vocative | pyskaczu | pyskacze |
Nominative
Singular
pyskacz
Plural
pyskacze
Genitive
Singular
pyskacza
Plural
pyskaczy, pyskaczów
Dative
Singular
pyskaczowi
Plural
pyskaczom
Accusative
Singular
pyskacza
Plural
pyskaczy, pyskaczów
Instrumental
Singular
pyskaczem
Plural
pyskaczami
Locative
Singular
pyskaczu
Plural
pyskaczach
Vocative
Singular
pyskaczu
Plural
pyskacze