publika
//ˈpu.bli.ka/ | /puˈbli.ka/ | [puˈblʲi.ka]/
Polishnoun
Definitions
- 1.obsoletepublic affairs
- 2.obsoletenasty name-calling; scolding
Synonyms & related words
Etymology
Learned borrowing from Latin pūblica (“the public”). First attested in 1568. Compare Silesian publika.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | publika | — |
| Genitive | publiki | — |
| Dative | publice | — |
| Accusative | publikę | — |
| Instrumental | publiką | — |
| Locative | publice | — |
| Vocative | publiko | — |
Nominative
Singular
publika
Plural
—
Genitive
Singular
publiki
Plural
—
Dative
Singular
publice
Plural
—
Accusative
Singular
publikę
Plural
—
Instrumental
Singular
publiką
Plural
—
Locative
Singular
publice
Plural
—
Vocative
Singular
publiko
Plural
—