partacz
//ˈpar.tat͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.derogatorybotcher, bungler
- 2.archaicin the Middle Ages, an artisan who was not a member of any guild
- 3.archaicrepairer
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Polish partać + -acz.
Forms
- partaczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | partacz | partacze |
| Genitive | partacza | partaczy, partaczów |
| Dative | partaczowi | partaczom |
| Accusative | partacza | partaczy, partaczów |
| Instrumental | partaczem | partaczami |
| Locative | partaczu | partaczach |
| Vocative | partaczu | partacze |
Nominative
Singular
partacz
Plural
partacze
Genitive
Singular
partacza
Plural
partaczy, partaczów
Dative
Singular
partaczowi
Plural
partaczom
Accusative
Singular
partacza
Plural
partaczy, partaczów
Instrumental
Singular
partaczem
Plural
partaczami
Locative
Singular
partaczu
Plural
partaczach
Vocative
Singular
partaczu
Plural
partacze