orędowniczka
//ɔ.rɛn.dɔvˈɲit͡ʂ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.female equivalent of orędownik (“proponent, advocate”)
Etymology
From orędownik + -ka.
Forms
- orędownikmasculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | orędowniczka | orędowniczki |
| Genitive | orędowniczki | orędowniczek |
| Dative | orędowniczce | orędowniczkom |
| Accusative | orędowniczkę | orędowniczki |
| Instrumental | orędowniczką | orędowniczkami |
| Locative | orędowniczce | orędowniczkach |
| Vocative | orędowniczko | orędowniczki |
Nominative
Singular
orędowniczka
Plural
orędowniczki
Genitive
Singular
orędowniczki
Plural
orędowniczek
Dative
Singular
orędowniczce
Plural
orędowniczkom
Accusative
Singular
orędowniczkę
Plural
orędowniczki
Instrumental
Singular
orędowniczką
Plural
orędowniczkami
Locative
Singular
orędowniczce
Plural
orędowniczkach
Vocative
Singular
orędowniczko
Plural
orędowniczki