Skip to main content
Slavonaut

oprzeć — orientować

orczyk

/ˈɔr.t͡ʂɘk/ | [ˈɔr.t͡ʂɘk]nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    swingletree, whiffletree, whippletree
  2. 2
    rudder-bar
  3. 3
    trapeze
  4. 4
    harness cord attachment place (part of a wagon doubletree on which harness cords are placed)
  5. 5
    informaldraglift, T-bar (ski lift)

Declension

CaseSingularPlural
Nominativeorczykorczyki
Genitiveorczykaorczyków
Dativeorczykowiorczykom
Accusativeorczykorczyki
Instrumentalorczykiemorczykami
Locativeorczykuorczykach
Vocativeorczykuorczyki

Forms

ôrcyk
alternative

Origin

Inherited from Old Polish orczyk. Compare German Ortscheit, Upper Sorbian worćik.