odstać

Definitions

1. 1.
   to come loose, to come off, to become separate (to cease to fit tightly and become a clearly separated part of a whole)

   • Mieszaj do momentu, aż ciasto odstanie od ścianek naczynia.

     Stir until the dough comes off the sides of the vessel.

2. 2.
   to stand out (to be different from something or somebody else)
3. 3.
   to lag behind, to fall behind (to not keep up with the rest)

   • Nasza drużyna hokeja odstała od światowej czołówki.

     Our hockey team has lagged behind the world leaders.

4. 4.
   to leave service

   • Jasiek odstał od Matki Boski siéwny.

     Jasiek left the sowing of the Mother of God service.

5. 5.
   archaicto change back (to go back to the previous state)

   • Co się stało, to się nie odstanie.

     What's done is done.

   • Rzeki zaraz wrócą do swoich początków, […] / Starcy pobiegną za piłką, / Spojrzą w lustro i znowu są dziećmi. / Umarli przebudzą się, nie pojmujący. / Aż wszystko, co się stało, wreszcie się odstanie.

     The rivers will at once return to their beginnings, […] / Old men will chase a ball; / They’ll look in the mirror, and they’re children again. / The dead will wake up, not comprehending. / Until everything that happened will at last unhappen.

6. 6.
   to spend some time in the vertical position while waiting for something

   • Musiałam swoje odstać, żeby kupić te pączki.

     I had to wait a lot to buy these donuts.

   • Danie najlepiej smakuje, kiedy odstoi jeden dzień, aby mogło nabrać mocnego aromatu.

     The dish tastes best when left for a day, so that it can gain a strong aroma.

7. 7.
   to clarify, to refine (to become clear)

   • Po odstaniu się gotowy miód nalewany jest do słoików.

     After clarifying, the ready honey is poured into jars.

Forms

Conjugation