odstaćPolish conjugation

to come loose, to come off, to become separate (to cease to fit tightly and become a clearly separated part of a whole)//ˈɔt.stat͡ɕ/ | /ˈɔt.stat͡ɕ//

Aspect partner: odstawać

future

3rd person singularodstanie
3rd person pluralodstaną

past

3rd person singularodstał, odstała, odstało
3rd person pluralodstali, odstały
masculine singularodstałem, -(e)m odstał, odstałeś, -(e)ś odstał
feminine singularodstałam, -(e)m odstała, odstałaś, -(e)ś odstała
neuter singularodstałom, -(e)m odstało, odstałoś, -(e)ś odstało
pluralodstaliśmy, -(e)śmy odstali, odstałyśmy, -(e)śmy odstały, odstaliście, -(e)ście odstali, odstałyście, -(e)ście odstały

imperative

3rd person singularniech odstanie
3rd person pluralniech odstaną

conditional

3rd person singularodstałby, by odstał, odstałaby, by odstała, odstałoby, by odstało
3rd person pluralodstaliby, by odstali, odstałyby, by odstały
masculine singularodstałbym, bym odstał, odstałbyś, byś odstał
feminine singularodstałabym, bym odstała, odstałabyś, byś odstała
neuter singularodstałobym, bym odstało, odstałobyś, byś odstało
pluralodstalibyśmy, byśmy odstali, odstałybyśmy, byśmy odstały, odstalibyście, byście odstali, odstałybyście, byście odstały

Other forms

  • odstawaćimperfective
  • odstaćinfinitive
  • odstanęfuture · singular
  • odstaniemyfuture · plural
  • odstanieszfuture · singular
  • odstanieciefuture · plural
  • odstanie sięfuture · impersonal
  • odstanoimpersonal · past
  • odstano byconditional · impersonal
  • niech odstanęimperative · singular
  • odstańmyimperative · plural
  • odstańimperative · singular
  • odstańcieimperative · plural
  • odstawszyadverbial · anterior · participle
  • odstanienoun-from-verb