obowiązkowy
/ɔ.bɔ.vjɔw̃sˈkɔ.vɘ/ | /ɔ.bɔ.vjɔnsˈkɔ.vɘ/adjPolish
Meanings
- 1mandatory, obligatory
- 2dutiful, conscientious
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | obowiązkowego, obowiązkowej | obowiązkowych |
| Dative | obowiązkowemu, obowiązkowej | obowiązkowym |
| Accusative | obowiązkowego, obowiązkowy, obowiązkową, obowiązkowe | obowiązkowych |
| Instrumental | obowiązkowym, obowiązkową | obowiązkowymi |
| Locative | obowiązkowym, obowiązkowej | obowiązkowych |
Forms
- bardziej obowiązkowy
- comparative
- najbardziej obowiązkowy
- superlative
Origin
From obowiązek + -owy.