oścień
//ˈɔ.ɕt͡ɕɛɲ//
Polishnoun
Definitions
- 1.goad
- 2.leister
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *ostьnъ.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | oścień | ościenie |
| Genitive | ościenia | ościeni |
| Dative | ościeniowi | ościeniom |
| Accusative | oścień | ościenie |
| Instrumental | ościeniem | ościeniami |
| Locative | ościeniu | ościeniach |
| Vocative | ościeniu | ościenie |
Nominative
Singular
oścień
Plural
ościenie
Genitive
Singular
ościenia
Plural
ościeni
Dative
Singular
ościeniowi
Plural
ościeniom
Accusative
Singular
oścień
Plural
ościenie
Instrumental
Singular
ościeniem
Plural
ościeniami
Locative
Singular
ościeniu
Plural
ościeniach
Vocative
Singular
ościeniu
Plural
ościenie