macka
//ˈmat͡s.ka//
Polishnoun
Grammatical form
macka is the genitive singular form of macek — “darkness (lack of light)”.
Definitions
- 1.tentacle (limb)
- 2.tentacle (insidious reach or influence)
Etymology
From macać + -ka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | macka | macki |
| Genitive | macki | macek |
| Dative | macce | mackom |
| Accusative | mackę | macki |
| Instrumental | macką | mackami |
| Locative | macce | mackach |
| Vocative | macko | macki |
Nominative
Singular
macka
Plural
macki
Genitive
Singular
macki
Plural
macek
Dative
Singular
macce
Plural
mackom
Accusative
Singular
mackę
Plural
macki
Instrumental
Singular
macką
Plural
mackami
Locative
Singular
macce
Plural
mackach
Vocative
Singular
macko
Plural
macki