krynica
//krɘˈɲi.t͡sa//
Polishnoun
Definitions
- 1.literaryfount, source, spring (something from which water flows)
- 2.poeticsomething from which to gain knowledge
Synonyms & related words
Etymology
Borrowed from Ukrainian крини́ця (krynýcja), from Proto-Slavic *krinica. Doublet of krzynica.
Forms
- kryniczkadiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | krynica | krynice |
| Genitive | krynicy | krynic |
| Dative | krynicy | krynicom |
| Accusative | krynicę | krynice |
| Instrumental | krynicą | krynicami |
| Locative | krynicy | krynicach |
| Vocative | krynico | krynice |
Nominative
Singular
krynica
Plural
krynice
Genitive
Singular
krynicy
Plural
krynic
Dative
Singular
krynicy
Plural
krynicom
Accusative
Singular
krynicę
Plural
krynice
Instrumental
Singular
krynicą
Plural
krynicami
Locative
Singular
krynicy
Plural
krynicach
Vocative
Singular
krynico
Plural
krynice