krawędź
/ˈkra.vɛɲt͡ɕ/ | /ˈkra.vɛ̃t͡ɕ/nounPolish
Meanings
- 1edge (boundary line of a surface)
krawędź urwiska
edge of a cliff
- 2edge (joining line between two vertices of a polygon)
Płasczyzna może się wydawać liniią, ieżeli krawędź iéy przeciw oczom ieſt wyſtawiona.
A plane may seem to be a line, if its edge is exposed against one's eyes.
- 3literary(any sharp terminating border; a margin; a brink; extreme verge)
krawędź bankructwa
edge of bankrupcy
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | krawędź | krawędzie |
| Genitive | krawędzi | krawędzi |
| Dative | krawędzi | krawędziom |
| Accusative | krawędź | krawędzie |
| Instrumental | krawędzią | krawędziami |
| Locative | krawędzi | krawędziach |
| Vocative | krawędzi | krawędzie |
Forms
- krawędziowy
- adjective
- krawądź
- alternative, middle, polish
Origin
Inherited from Old Polish krawędź, from Proto-Slavic *kravati (“to cut”).