krawędź
//ˈkra.vɛɲt͡ɕ/ | /ˈkra.vɛ̃t͡ɕ//
Polishnoun
Definitions
- 1.edge (boundary line of a surface)
krawędź urwiska
edge of a cliff
- 2.edge (joining line between two vertices of a polygon)
Płasczyzna może się wydawać liniią, ieżeli krawędź iéy przeciw oczom ieſt wyſtawiona.
A plane may seem to be a line, if its edge is exposed against one's eyes.
- 3.literary(any sharp terminating border; a margin; a brink; extreme verge)
krawędź bankructwa
edge of bankrupcy
Synonyms & related words
Word family
- krawędź bezzębna
- krawędź przepaści
- krawędź tnąca
- krawędź skrawająca
Etymology
Inherited from Old Polish krawędź, from Proto-Slavic *kravati (“to cut”).
Forms
- krawędziowyadjective
- krawądźalternative • middle • polish
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | krawędź | krawędzie |
| Genitive | krawędzi | krawędzi |
| Dative | krawędzi | krawędziom |
| Accusative | krawędź | krawędzie |
| Instrumental | krawędzią | krawędziami |
| Locative | krawędzi | krawędziach |
| Vocative | krawędzi | krawędzie |
Nominative
Singular
krawędź
Plural
krawędzie
Genitive
Singular
krawędzi
Plural
krawędzi
Dative
Singular
krawędzi
Plural
krawędziom
Accusative
Singular
krawędź
Plural
krawędzie
Instrumental
Singular
krawędzią
Plural
krawędziami
Locative
Singular
krawędzi
Plural
krawędziach
Vocative
Singular
krawędzi
Plural
krawędzie