kraj
//ˈkraj/ | /krɒj/ | /ˈkraj//
Polishnounverb
Grammatical form
kraj is the second-person singular imperative form of krajać — “to cut, to slice (to incise someone or something)”.
Definitions
- 1.country (territory of a nation)
- 2.krai (administrative division of some countries)
- 3.archaicdialectaledge, boundary, end (boundary line of a surface)
Synonyms & related words
Related words (4)
Etymology
Inherited from Old Polish kraj.
Forms
- krajowyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kraj | kraje |
| Genitive | kraju | krajów |
| Dative | krajowi | krajom |
| Accusative | kraj | kraje |
| Instrumental | krajem | krajami |
| Locative | kraju | krajach |
| Vocative | kraju | kraje |
Nominative
Singular
kraj
Plural
kraje
Genitive
Singular
kraju
Plural
krajów
Dative
Singular
krajowi
Plural
krajom
Accusative
Singular
kraj
Plural
kraje
Instrumental
Singular
krajem
Plural
krajami
Locative
Singular
kraju
Plural
krajach
Vocative
Singular
kraju
Plural
kraje