kondycja
//kɔnˈdɘ.t͡sja//
Polishnoun
Definitions
- 1.form, shape (condition of personal health, especially muscular health)
- 2.condition (state of an object)
Synonyms & related words
Etymology
Learned borrowing from Latin condiciō.
Forms
- kondycyjkadiminutive
- konocyjaalternative
- konucyjaalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kondycja | — |
| Genitive | kondycji | — |
| Dative | kondycji | — |
| Accusative | kondycję | — |
| Instrumental | kondycją | — |
| Locative | kondycji | — |
| Vocative | kondycjo | — |
Nominative
Singular
kondycja
Plural
—
Genitive
Singular
kondycji
Plural
—
Dative
Singular
kondycji
Plural
—
Accusative
Singular
kondycję
Plural
—
Instrumental
Singular
kondycją
Plural
—
Locative
Singular
kondycji
Plural
—
Vocative
Singular
kondycjo
Plural
—