koncyliacja
//kɔn.t͡sɘˈlja.t͡sja//
Polishnoun
Definitions
- 1.conciliation (ending of strife)
- 2.conciliation (alternative dispute resolution)
Synonyms & related words
Word family
- koncyliacyjny
Synonyms
Etymology
Borrowed from French conciliation, from Middle French conciliation, from Latin conciliātiō.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | koncyliacja | koncyliacje |
| Genitive | koncyliacji | koncyliacji, koncyliacyj (archaic) |
| Dative | koncyliacji | koncyliacjom |
| Accusative | koncyliację | koncyliacje |
| Instrumental | koncyliacją | koncyliacjami |
| Locative | koncyliacji | koncyliacjach |
| Vocative | koncyliacjo | koncyliacje |
Nominative
Singular
koncyliacja
Plural
koncyliacje
Genitive
Singular
koncyliacji
Plural
koncyliacji, koncyliacyj (archaic)
Dative
Singular
koncyliacji
Plural
koncyliacjom
Accusative
Singular
koncyliację
Plural
koncyliacje
Instrumental
Singular
koncyliacją
Plural
koncyliacjami
Locative
Singular
koncyliacji
Plural
koncyliacjach
Vocative
Singular
koncyliacjo
Plural
koncyliacje