kmiotka
//ˈkmjɔt.ka//
Polishnoun
Grammatical form
kmiotka is the genitive/accusative singular form of kmiotek — “unsophisticated person, especially someone of rural origin; country bumpkin; yokel; hick; rube”.
Definitions
- 1.female equivalent of kmieć
Etymology
From kmieć + -ka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kmiotka | kmiotki |
| Genitive | kmiotki | kmiotek |
| Dative | kmiotce | kmiotkom |
| Accusative | kmiotkę | kmiotki |
| Instrumental | kmiotką | kmiotkami |
| Locative | kmiotce | kmiotkach |
| Vocative | kmiotko | kmiotki |
Nominative
Singular
kmiotka
Plural
kmiotki
Genitive
Singular
kmiotki
Plural
kmiotek
Dative
Singular
kmiotce
Plural
kmiotkom
Accusative
Singular
kmiotkę
Plural
kmiotki
Instrumental
Singular
kmiotką
Plural
kmiotkami
Locative
Singular
kmiotce
Plural
kmiotkach
Vocative
Singular
kmiotko
Plural
kmiotki