kmieć
//ˈkmjɛt͡ɕ//
Polishnoun
Definitions
- 1.a peasant
- 2.a wealthy farmer
- 3.an elder or old man
- 4.a high-ranking official
Synonyms & related words
Word family
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *kъmetь, from Latin comes.
Forms
- kmiotekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kmieć | kmiecie |
| Genitive | kmiecia | kmieci |
| Dative | kmieciowi | kmieciom |
| Accusative | kmiecia | kmieci |
| Instrumental | kmieciem | kmieciami |
| Locative | kmieciu | kmieciach |
| Vocative | kmieciu | kmiecie |
Nominative
Singular
kmieć
Plural
kmiecie
Genitive
Singular
kmiecia
Plural
kmieci
Dative
Singular
kmieciowi
Plural
kmieciom
Accusative
Singular
kmiecia
Plural
kmieci
Instrumental
Singular
kmieciem
Plural
kmieciami
Locative
Singular
kmieciu
Plural
kmieciach
Vocative
Singular
kmieciu
Plural
kmiecie