kluczyk
//ˈklu.t͡ʂɘk//
Polishnoun
Grammatical form
kluczyk is the diminutive form of klucz — “key (object designed to open and close a lock)”.
Definitions
- 1.car key (key used to unlock or start a car)
Etymology
From klucz + -yk.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kluczyk | kluczyki |
| Genitive | kluczyka | kluczyków |
| Dative | kluczykowi | kluczykom |
| Accusative | kluczyk | kluczyki |
| Instrumental | kluczykiem | kluczykami |
| Locative | kluczyku | kluczykach |
| Vocative | kluczyku | kluczyki |
Nominative
Singular
kluczyk
Plural
kluczyki
Genitive
Singular
kluczyka
Plural
kluczyków
Dative
Singular
kluczykowi
Plural
kluczykom
Accusative
Singular
kluczyk
Plural
kluczyki
Instrumental
Singular
kluczykiem
Plural
kluczykami
Locative
Singular
kluczyku
Plural
kluczykach
Vocative
Singular
kluczyku
Plural
kluczyki